Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Δεν εκφοβιζόμαστε. Αγωνιζόμαστε.-


12 Φλεβάρη 2012,
 
η Όλγα, ο Βασίλης, ο Δαμιανός, ο Μαθιός, εμείς που υπογράφουμε αυτή την ανακοίνωση και κυρίως οι πολίτες που συμμετείχαν στην μαζικότερη λαϊκή συνέλευση που έχει δει η μικρή μας πόλη, αποφασίσαμε από κοινού να εκφράσουμε ειρηνικά και έμπρακτα την αντίθεση μας στις πολιτικές εξαθλίωσης της μη-εκλεγμένης κυβέρνησης Παπαδήμου αποκλείοντας την Αντιπεριφέρεια Λασιθίου για 17 ημέρες. Δώσαμε τα χέρια για το κοινό καλό, και ας μην συμφωνούμε σε όλα, βάζοντας το λιθαράκι μας για να πέσει εκείνη η κυβέρνηση. 
 

Την Τρίτη 17/12/13 η Όλγα, ο Βασίλης, ο Δαμιανός και ο Μαθιός δικάζονται για την συμμετοχή τους στον αποκλεισμό της Αντιπεριφέρειας Λασιθίου. Ξεκάθαρα, πρόκειται για μια κίνηση στοχοποίησης και παραδειγματισμού χάριν εκφοβισμού. Εμείς, ως επίσης συμμετέχοντες στον αποκλεισμό, χαιρετίζουμε τους συναγωνιστές συμπολίτες μας και δηλώνουμε ότι θα είμαστε στο πλευρό τους όπως ήμασταν και εκείνες τις 17 μέρες. Δεν εκφοβιζόμαστε, αγωνιζόμαστε.

Οι συμμετέχοντες στον αποκλεισμό της Αντιπεριφέρειας:

Αλέξης Μαντάς
Αντώνης Ταμιωλάκης
Βασίλης Καλλιμάντζαλης
Βασίλης Σύρμος
Γιάννης Αποστολάκης 
Γιάννης Βαμβασάκης
Γιάννης Κουρίνος
Γιάννης Λάζος
Γιάννης Μαντουράρης
Γιάννης Νικολαΐδης
Γιώργος Καλλιντέρης
Γιώργος Μανουσάκης
Γιώργος Μοδάτσος
Γιώργος Τσαλίκος
Δημήτρης Τσαγκαράκης
Ελένη Κουνενάκη 
Ελισάβετ Μουτσάτσος-Περάκη
Εμμανουέλα Σακελλάρη
Ειρήνη Περάκη
Ευτυχία Περάκη
Θάνος Κορομπύλιας
Θέμελης Μαρνέλλος
Ιωάννα Κουνενού
Ιωάννης Τζιρής
Κωστής Ατσαλάκης
Κωστής Τυμπακιανάκης
Λένα Νικολοπούλου
Μανόλης Αβραμάκης
Μάνος Μαυρικάκης
Μανώλης Μαρνέλλος 
Μαρία Περάκη
Μαρία Tσολάκη
Μαριάννα Ράμπια
Μιχαήλ Πάγκαλος
Μιχάλης Ευαγγελινάκης
Μιχάλης Χουρδάκης
Μουρτζάκης Νικόλαος
Νίκος Αλέξης
Νίκος Μυλωνάκης
Νίκος Περάκης
Νίκος Στεφανάκης
Ντάνιελ Στεφανάκης
Πέτρος Περάκης
Σερίνα Καψωριτάκη
Σήφης Αποστολάκης
Στέλλα Μαλλιωτάκη
Τζένη Λάζου
Ida Johannessen

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

Κεντρική Ομιλία Φεστιβάλ Αλληλεγγύης

Δυόμιση χρόνια έχουν περάσει από τις πλατείες των αγανακτισμένων. Προφανώς δύσκολα χρόνια στα οποία όμως αντέξαμε, υπομείναμε, κάναμε λάθη και μάθαμε από αυτά.

Είδαμε πανέμορφες κινήσεις, είδαμε εναλλακτικές οικονομίες, κοινωνικές κουζίνες, κοινωνικά φαρμακεία και ιατρεία, δωρεάν μαθήματα, επανασυνδέσεις ρεύματος, αξιοποιήσεις εγκαταλελειμμένων χώρων, λειτουργικές καταλήψεις από εργαζομένους όπως η ΒΙΟΜΕ, κοινωνικούς λαχανόκηπους, πραγματικές δημοκρατικές συνελεύσεις οργανωμένες από πολίτες, εναντίωση στις πολιτικές διώξεις, δημιουργία δικτύων ενημέρωσης και πολύπλευρη αντίσταση στον βιασμό της χώρας. Είδαμε τα ίδια τα όπλα του συστήματος, όπως η κρατική τηλεόραση να μεταμορφώνεται δειλά-δειλά σε φωνή του λαού και το πραγματικό πανεπιστήμιο που οφείλει να είναι. Είδαμε πολίτες από γειτονικές πόλεις να παραγκωνίζουν το "διαίρει και βασίλευε" και να αγωνίζονται μαζί για τα δίκαια
όλων παρά τις συστημικές προσπάθειες διάσπασης και υπονόμευσης.
Πολλά ήταν τα θετικά των πλατειών, που παρά τα προβλήματα τους, έδωσαν την ευκαιρία στους πολίτες να ενώσουν την φωνή και την δύναμη τους. Αφήνοντας πίσω κομματικές και ιδεολογικές διαφορές, πλέον οι άνθρωποι άρχισαν να αυτοσυντονίζονται με γνώμονα την αλληλεγγύη και την αντίσταση στην αδικία. Κυριαρχεί όμως και μια συνεχής αγωνία, πολλές φορές και ανείπωτη, «θα προλάβουμε; θα μας προλάβει η πείνα ή κάποιο στημένο κατηγορητήριο;» Όσο όμορφα και αν είναι τα κεκτημένα, τόσο μεγάλη είναι και η ανάγκη συνειδητοποιημένης μαζικοποίησης.
Η αντίπερα όχθη, ξέρει καλά πως εάν θέλει να επιβιώσει, πρέπει να τσακίσει παραδειγματικά και στρατηγικά την όποια αντίδραση. Μόνη λύση είναι η αλληλεγγύη και η αντίσταση. Εάν είναι μικρή θα είναι ηρωική αλλά μαρτυρική, εάν είναι μαζική και διαρκής, θα είναι αποτελεσματική.
Σήμερα βλέπουμε το σύστημα να περνά σε μια νέα φάση σοκ και δέους. Με πρωτοφανή επίθεση σε μέτωπα εργαζομένων που άλλοτε φάνταζαν απόρθητα. Βλέπουμε όμως αντιστάσεις και την ευκαιρία να συνταχθεί ένα μέτωπο που εάν αποφασίσει να διευρύνει τον αγώνα αναγνωρίζοντας ανθρωποθυσίες παρελθόντος και μέλλοντος ... εάν αποδεχτεί τα σφάλματα και τις αδυναμίες του παρελθόντος, εάν αντέξει τον χλευασμό τον βολεμένων, εάν ανοιχτεί χωρίς δυσπιστία αλλά με προσοχή, τότε θα ξαναβρεί την φωνή να δείξει τον δρόμο και να φτάσει εκεί που του αξίζει, με ένα λαό κυρίαρχο.
Ταυτόχρονα όμως, έχουμε γίνει και μάρτυρες πυροτεχνημάτων, νεκρώσιμων πορειών και διαδηλώσεων από μεμονωμένες ομάδες πολιτών και εργαζομένων, χωρίς παλμό, χωρίς κουράγιο να φωνάξουν συνθήματα και να αγωνιστούν. Γιατί; Επειδή, απλά, πολλοί αντιλαμβάνονται, πως όταν άλλοι βρέθηκαν στην ανάγκη να αγωνιστούν, εκείνοι έμεναν αμέτοχοι - είτε επειδή είχαν ακόμη την δουλίτσα τους, είτε επειδή πίστευαν πως αν παρέμεναν ήσυχοι, θα πήγαιναν λίγο παρακάτω.
Αλήθεια, ποιος μπορεί να βρει το κουράγιο να φωνάξει στον δρόμο, όταν γνωρίζει πως τα τελευταία δυόμιση χρόνια ή μόνη του αντίδραση ήταν να μουντζώσει τον Πρετεντέρη, να πει μια κουβέντα παραπάνω στον καφέ ή να ακολουθήσει έναν ξεπουλημένο συνδικαλιστή χωρίς όμως να του εναντιωθεί ή να διεκδικήσει την ανατροπή του. Πως να βρει το θάρρος να καλέσει αλληλεγγύη όταν η πιο ανατρεπτική του δράση ήταν ένα "ουυυ";
Ο μόνος τρόπος να βρει κάποιος αέρα στη φωνή του και να γίνει πιστευτός είναι να πει με ειλικρίνεια, «γνώριζα ότι άνθρωποι πεινούσαν, γνώριζα ότι ο δικός μου τρόπος ζωής και πολλές επιλογές μου μπορεί να ωφέλησαν εμένα και τον άμεσο περίγυρο μου αλλά ήξερα, ήξερα βαθιά μέσα μου πως το σύνολο, η πλειονότητα, ζημιωνόταν από τις επιλογές μου, ήξερα ότι κέρδιζα εις βάρος άλλων. Αυτό μου δημιουργούσε ένα κενό. Φρόντιζα όμως με ταβέρνες, μπουζούκια και όμορφα παπούτσια να το μπαλώνω. Νόμιζα επίσης πως άλλοι ήταν ειδικότεροι από μένα για το πως θα πρέπει εγώ να ζω την ζωή μου. Δεν διάβασα το μνημόνιο, δεν διάβασα τον Καλλικράτη, δεν διάβασα το ΤΑΙΠΕΔ, δεν έμαθα για το Δουβλίνο ΙΙ. Αυτά τα κανόνιζαν εκείνοι που εμπιστευόμουν, εκείνοι που μου έβρισκαν μια θεσούλα, ή μου έκαναν μια χάρη. Εκείνοι που μου δημιουργούσαν τις ανάγκες για να τρέχω συνεχώς να τις γεμίζω. Δεν περίμενα ότι θα γυρίσουν να μου ζητήσουν και τα ρέστα. ΌΧΙ, δεν είναι όλη η αλήθεια αυτή, υποπτευόμουν φορές ότι δεν ήταν βιώσιμο αυτό το μοντέλο, μερικές φορές σκεφτόμουν ότι θα υπάρξουν συνέπειες αλλά οι κύριοι στις τηλεοράσεις γρήγορα με καθησύχαζαν. Πως θα μπορούσαν να κάνουν λάθος όταν φορούσαν τόσο όμορφες και ακριβές γραβάτες και ενώ όλοι τρέχαν πίσω τους; Τελικά τα ρέστα ζητήθηκαν και από μένα και από τα παιδιά μου... Τι να τους πω τώρα; Εδώ δεν πρόλαβα καλά-καλά να μιλήσω στα παιδιά μου χωρίς άγχος πριν καν έρθει η “κρίση”. Άλλωστε και εγώ πέρασα δύσκολα, έτρεχα συνέχεια να πάρω μια μεγαλύτερη τηλεόραση, ένα μικρότερο κινητό... Ξέρετε κάτι, μετανιώνω, και λυπάμαι, πρώτα για τον εαυτό μου αλλά και για εσάς, γιατί έπρεπε να πονέσω και εγώ για να καταλάβω ότι πονάτε και εσείς. Συγνώμη, ίσως είναι αργά, αλλά θα το 'χω κρίμα στον τάφο μου, θέλω να αλλάξω τα πράματα, θέλω να επανορθώσω, δεν αντέχω το κλάμα των παιδιών. Κατάλαβα ότι το δικό μου καλό, είναι άχρηστο χωρίς το καλό των άλλων. Είναι μια φούσκα, που ακόμη και αν δεν σκάσει στα χέρια μου, κάπου θα σκάσει, δεν θέλω αίμα στα χέρια μου, γιατί αίμα έχει η φούσκα, αίμα και πύο.»
Αυτά πιστεύουμε ότι πρέπει να πούμε κάποιοι, και ίσως η φωνή μας θα πρέπει πρώτα να λυγίσει ώστε να μπορέσει μετά να βγει καθαρή.
Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να κουνήσουμε εμείς το δάχτυλο. «Μας κοροϊδέψατε κύριοι, μας εξαπατήσατε. Μας παραμυθιάσατε ώστε να αναλάβετε τα ηνία, θα αναλάβετε όμως τώρα και τις ευθύνες σας. Το να δανείζετε κάποιον γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί να αποπληρώσει, κρύβει δόλο, σημαίνει ότι δεν θέλετε να πάρετε πίσω μόνο τα λεφτά, θέλετε ό,τι ανήκει στο άτομο, ακόμα και το ίδιο το άτομο. Τώρα μας λέτε λοιπόν να δουλέψουμε σαν σκλάβοι, γιατί δεν υπάρχουν λεφτά. Κύριοι, τα χρήματα δεν εξαφανίστηκαν, αν θέλουμε να βρούμε τους ενόχους αυτής της κρίσης, το μόνο που αρκεί να βρούμε είναι ποιες κοιλιές φούσκωναν. Δεν εξαϋλώθηκαν δια μαγείας τα λεφτά, πήγαν μονόπατα. Ευθύνες υπάρχουν και αναγνωρίζουμε όλοι ότι ακόμα και η αμέλεια μπορεί να είναι εγκληματική.»
Αν όμως, αν, πέρα από τους υπεύθυνους σε εγκληματικό βαθμό, θέλουμε να βρούμε και την ριζική αιτία, ώστε να μην πέσουμε στις ίδιες φάκες, τότε πρέπει να κοιτάξουμε και μέσα μας. Τα φράγκα μπορεί να μην εξατμίστηκαν από προσώπου γης, αλλά εξαφανίστηκε κάτι άλλο καιρό πριν την "κρίση". Χάθηκε η συνείδηση του πολίτη. Η συνεχής αντίληψη ότι σε αυτόν τον κόσμο, δεν αποτελούμε ανεξάρτητες μονάδες, αλλά αναπόσπαστο μέρος μιας αλληλεξαρτώμενης κοινωνίας. Ακόμα και αν το δούμε ψυχρά και ορθολογιστικά, διαπιστώνουμε ότι δεν μπορεί το δικό μας συμφέρον ή όσων αγαπάμε, να είναι ουσιαστικά διαφορετικό από το καλό όλης της κοινωνίας.
Οι αρχαίοι ονόμαζαν «ιδιώτη» όποιον δεν συμμετείχε στα κοινά, όποιον δηλαδή απείχε από την διαμόρφωση και άσκηση των κανόνων που διαμορφώνουν την ζωή όλων μας. Οι Άγγλοι τον ονομάζουν idiot. Οι κλινικοί ψυχολόγοι έχουν τον όρο "ιδιωτεία", την βαριάς μορφής νοητική στέρηση. Και δεν είναι η αλήθεια αυτή; Δεν είναι απλά ηλίθιο να μην συμμετέχουμε διαρκώς και ενεργά σε όποια απόφαση καθορίζει με ποιόν τρόπο ζούμε;
Για να αποφύγουν οι αρχαίοι την συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια λίγων, φρόντιζαν κάθε πολίτης να έχει δικαίωμα ψήφου σε τακτικές συνελεύσεις. Απαιτούσαν όσοι είχαν θέσεις εξουσίας να λογοδοτούν στους πολίτες, να είναι κληρωτοί και να εναλλάσσονται τακτικά ώστε να αδυνατούν να καταχραστούν την δύναμη. Σήμερα όμως, η εξουσία έχει περάσει στα χέρια παγιωμένων αντιπροσώπων, οι οποίοι είναι οι μόνοι που διαμορφώνουν τους κανόνες της κοινωνίας στην οποία ζούμε επιβάλλοντας έτσι μια εποχή ετερονομίας, και όχι ισονομίας. Άλλοι διάλεξαν τους κανόνες του παιχνιδιού και όρισαν εμάς πιόνια. 
 
Τι ζητάμε εμείς: Στόχος μας δεν είναι η ανατροπή, δεν είναι η φιλανθρωπία, δεν είναι καν η εκλογική επιρροή.
Στόχος είναι η αφύπνιση της συνείδησης του πολίτη και η ενίσχυση της φωνής του πολίτη που τόσα χρόνια την δάνειζε σε αντιπροσώπους. Οι οποίοι αντιπρόσωποι για ποιο λόγο να μην κοιτάξουν το δικό τους συμφέρον; Για ποιο λόγο να μην νομοθετήσουν για τον δικό τους κύκλο, για ποιόν λόγο να μην ακολουθήσουν τον νόμο της ζούγκλας όταν τα άλλα πλάσματα τους προσέφεραν τον τίτλο του λιονταριού;
Εμείς θέλουμε να δούμε νόμους, από τους πολίτες για τους πολίτες. Θέλουμε να δημιουργήσουμε τις βάσεις, ώστε αν οποιοδήποτε ομάδα προσπαθήσει να προωθήσει τα συμφέροντα της σε βάρος του συνόλου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τότε θα βρει εμπόδιο την φωνή και τις πράξεις αυτο-οργανωμένων, πραγματικών πολιτών, οι οποίοι μέσω της αλληλεγγύης θα μπορούν να σταθούν με δύναμη και αξιοπρέπεια ενάντια σε όποιον ιδιωτεύει. Θέλουμε μια ίση κοινωνία που θα παρέχει αξιοπρέπεια σε όλους. 
 
Το μόνο όμως πράγμα που μπορούμε να υποσχεθούμε είναι ότι η συνέχεια θα είναι δύσκολη. Όμως η επιλογή για το αν το κεφάλι μας θα είναι σκυμμένο ή ψηλά είναι αποκλειστική ευθύνη καθενός ξεχωριστά. Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι η λέξη "κρίση", σημαίνει και επιλογή. Το καθαρό βλέμμα δεν αγοράζεται. Πόσο μάλλον η λευτεριά. Εκείνη κατακτιέται. Πότε άλλωστε το σωστό ήταν και εύκολο;
Δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε αυταπάτες, έτσι δεν θα φτάσουμε πουθενά. Τα δυσκολότερα χρόνια είναι μπροστά, ακόμη και αν καταρρεύσει η εξουσία της αγάπης του χρήματος αύριο, εμείς, θα πρέπει να φυτέψουμε μποστάνια, κυριολεκτικά και μεταφορικά και να δείξουμε σε άλλους πως να κάνουν το ίδιο. Θα πρέπει να είμαστε διαρκώς σε επαγρύπνηση ώστε να διασφαλίσουμε τα δίκαια μας. Ακόμα και αν, με την ευχή όλων των αδικημένων, απελευθερωθεί η χώρα μας από τα δεσμά, ακόμα και τότε πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν πρόκειται να μας αφήσουν να γίνουμε εύκολα παράδειγμα προς μίμηση. Η χαρά των λαών είναι απώλεια των καρχαριών και του συστήματος τους. 
 
Ναι, έχουμε μάχη μπροστά μας. Αλλά εάν θέλουμε να μιλάμε για μάχες, για μέτωπα, αγώνες και για πολέμους, πρέπει τότε να δεχτούμε ότι αυτό συνεπάγεται θυσίες, κούραση, στόχο, προσήλωση, αναγνώριση των λαθών, ανασύνταξη, πορεία και ξανά θυσίες.
Τον εχθρό τον ξέρουμε, μας τον είπε ο Ρίτσος, «εμείς άλλον εχθρό δεν έχουμε παρά μονάχα κείνον που δε σέβεται τον Άνθρωπο.»
Είναι ταιριαστό ίσως, να κλείσει αυτός ο λόγος με την φράση του Σωτήρη Τριπόδη, ενός εργαζομένου της καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων, κοινώς ενός σκουπιδιάρη, όπως χαρακτήρισε ο ίδιος τον εαυτό του, και πατέρα 2 παιδιών που βρέθηκε για συμπαράσταση έξω από την κατειλημμένη ΕΡΤ . Τελείωσε τον λόγο του με την εξής φράση, «Την χούντα ο Έλληνας, ΔΕΝ ΤΗΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ.»

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2013

Συμπαράσταση στην κινητοποίηση των δημοτικών υπαλλήλων

Ανακοίνωση συμπαράστασης των Αλληλέγγυων Πολιτών στην κινητοποίηση των δημοτικών υπαλλήλων


Θεωρούμε θετικό ότι έστω και αργά, το σύνολο του κλάδου των Δημοτικών υπαλλήλων, βρίσκεται σήμερα σε κινητοποίηση για να μην ισχύσει η διαθεσιμότητα των συναδέλφων τους στη Δημοτική αστυνομία και στους σχολικούς φύλακες. Θεωρούμε επίσης ότι η αλληλεγγύη που αχνοφαίνεται σήμερα, είναι η μονή ελπίδα για μια νικηφόρα εξέλιξη, που θα σταματήσει την εφαρμογή των αντεργατικών μέτρων. Η ενότητα στον αγώνα είναι δύσκολο να επιτευχθεί, επειδή επί πολύ καιρό λειτουργούσε η διάσπαση των κάτω, που οδηγούσε σε αναρίθμητα εύκολα διαχειρίσιμα και μεμονωμένα μέτωπα πάλης.

Θυμίζουμε ότι από τους ξενοδοχοϋπαλλήλους που δουλεύουν με δικαιώματα γαλέρας και που αυτό το χειμώνα δεν θα πάρουν επίδομα ανεργίας, μέχρι τους καθηγητές που ηττημένοι θα οδηγηθούν σε αίθουσες με περισσότερους μαθητές, λιγότερα δικαιώματα και απολύσεις συναδέλφων τους, δημιουργείται η ευκαιρία συγκρότησης ενός ευρύτατου μετώπου εργαζομένων και ανέργων που θα σαρώσει την αντιλαϊκή πολιτική.

 Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι να βάλουμε το εμείς πριν το εγώ, να θυσιάσουμε προσωπικό μας χρόνο και να αλλάξουμε στάση ζωής, από την επανάπαυση και την εναπόθεση των λύσεων σε κάποιους άλλους, στη πεισμωμένη και ανυποχώρητη δράση μας. Στο πλάι όσων σήμερα βγουν μπροστά, πρέπει να βρεθούν οι κλάδοι του ιδιωτικού τομέα και όλοι οι μικρομεσαίοι αφού είναι θύματα της ίδιας πολιτικής και αφού η φτώχεια των λαϊκών στρωμάτων είναι μεταδοτική και μπορεί να καταστεί μοιραία για όλους.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Την Παρασκευή 05/04 07:30 ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΜΕ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΩΝ 5€

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΤΩΝ 5€ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΛΑΣΙΘΙΟΥ.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ.
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΘΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ “ΣΩΤΗΡΩΝ” ΜΑΣ.

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 05/04 – ΣΤΙΣ 07:30 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΜΕ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ ΤΩΝ 5€

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑIΩΜΑΤΑ ΜΑΣ.

ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΕΚΠΤΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ.


ΧΑΙΡΕΤΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΝΟΙΧΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ.

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Εθνική Eορτή 25ης Μαρτίου 2013, Αγ. Νικόλαος.

Θέατρο του παραλόγου ή ενορχηστρωμένη επίδειξη δύναμης της ΕΛΑΣ; 


Ζούμε την εποχή των μεγάλων προκλήσεων.

Δεν την διαλέξαμε, άλλοι τη διάλεξαν για μας, χωρίς φυσικά να μας ρωτήσουν ή να μας λάβουν καν υπ' όψιν τους.

Την εποχή που καθημερινά νέα ασφυξιογόνα μέτρα, έρχονται να προστεθούν ως συνέχεια της ελεεινής κοροϊδίας που μεταφράζεται σαν θυσίες για την “σωτηρία” της πατρίδας, ενώ στην ουσία πρόκειται για τις έσχατες προσπάθειες της διασφάλισης των κερδών των γερμανικών πολυεθνικών ομίλων.

Μέτρα που μοναδικό σκοπό έχουν την οικονομική και ηθική μας εξόντωση. 

Σ' αυτή λοιπόν την εποχή της γενικότερης απαξίωσης της ανθρώπινης υπόστασης και του ανηλεούς πολέμου της ανίερης μνημονιακής και κυβερνητικής συμμαχίας απέναντι στο Λαό, αναδύονται φωνές, συνειδήσεις, συλλογικότητες και δράσεις οι οποίες αντιστέκονται με κάθε τρόπο και προσπαθούν να δημιουργήσουν ανάχωμα στην επικείμενη ολοσχερή ισοπέδωση.

Φωνές που διατρανώνουν την δίκαιη οργή όλων μας και που με πρόταγμα την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, προτείνουν την δυναμική δράση έναντι της σιωπής, της αδράνειας, της μοιρολατρείας και  του προσκυνήματος.

Φωνές της ελευθερίας του ανθρώπου απέναντι στην απάθεια του εθελόδουλου και στο ψεύδους των πολιτικών, που χωρίς αιδώ διαφεντεύουν τις τύχες μας και με περίσσιο θράσος μετέχουν σε κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες, εθνικές ή άλλες εορτές παραβλέποντας ηθελημένα το αγανακτισμένο λαϊκό αίσθημα που φούσκωσε και ζητάει δικαίωση. 

Αυτές λοιπόν οι φωνές που κραυγάζουν πως η αντίσταση και η χειραφέτηση δεν είναι συνθήματα, αλλά η ίδια η ζωή, η πεμπτουσία του αυτοπροσδιορισμού και της ελεύθερης βούλησης προφανώς πληθαίνουν, αποκτούν μέρα τη μέρα έρεισμα και βαθύτερες ρίζες αποδοχής στη συνείδηση του κόσμου.

Από την άλλη μεριά κι εξ' αιτίας αυτής της αποδοχής, πέρα από την ενόχληση που προκαλούν στα μη ευήκοα ώτα, ερμηνεύονται πια και ως “επικίνδυνες” από την φοβική εξουσία και γι' αυτό πρέπει να φιμωθούν.

Γιατί πώς αλλιώς εκτός από απόπειρα φίμωσης και χειραγώγησης θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τα όσα έλαβαν χώρα στην κεντρική πλατεία της πόλης κατά το εορτασμό της επετείου της 25ης Μαρτίου του '21, με πρωταγωνιστές συμπολίτες, συναγωνιστές, μέλη των “Αλληλέγγυων Πολιτών Μεραμπέλλου” από τη μια και των σωμάτων ασφαλείας απ' την άλλη, που εξώθησαν – άγνωστο γατί - τα πράγματα σε ένα θέατρο του παραλόγου και μια άνευ προηγουμένου (τουλάχιστον για τα τοπικά δεδομένα), επίδειξη δύναμης, που αφήνει πολλά ερωτηματικά και ανοικτούς δρόμους πολλαπλής ερμηνείας.

Είναι γεγονός ότι αίσθηση είχε προκαλέσει από νωρίς, η πολυάριθμη παρουσία (πρωτοφανής θα λέγαμε) δύναμης της ΕΛΑΣ και των Ειδικών Μονάδων Καταστολής και Αντιτρομοκρατίας όχι μόνο, στην πλατεία, αλλά και στα γύρω στενά, δρόμους και κτίρια, όπως και τα μέτρα που είχαν ληφθεί εναντίον (άγνωστον) ποιανού κινδύνου. Ας λάβει κανείς υπόψη του ότι η συλλογικότητα μας, όχι μόνο δε σαμποτάρισε ποτέ την παρέλαση, αλλά αντίθετα πέρσι εκφώνησε και τον πανηγυρικό, μέσα από τον έμμετρο λόγο του Νίσπιτα που καταχειροκροτήθηκε και έδωσε στην ημέρα το πραγματικό αγωνιστικό της νόημα.

Παρ' όλα αυτά, κανένας δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι μετά το πέρας της παρέλασης, (έχοντας βεβαίως προηγηθεί η στενή παρακολούθηση του συνόλου σχεδόν των εξ αποστάσεως διαμαρτυρομένων), επρόκειτο να γίνουν βίαιες προσαγωγές συμπολιτών μας.

Και όλα αυτά επειδή ένας συναγωνιστής προσπάθησε να υποστείλει το έμβλημα της υποδούλωσης μας στην καταρρέουσα Ευρωπαϊκή Ένωση ενώ άλλοι, προσπάθησαν να του συμπαρασταθούν φωνάζοντας συνθήματα εναντίον όσων προκάλεσαν τα δεινά μας.

Συνειρμικά προκύπτουν εύλογα ερωτήματα, όπως:

Τη στιγμή που η παιδιατρική κλινική του νοσοκομείου μας ήταν κλειστή λόγω οικονομικής αδυναμίας του κράτους να προσλάβει προσωπικό για την απρόσκοπτη λειτουργίας της (και όχι μόνο αυτής), μήπως είναι ύβρις το κόστος (μετακίνηση, εκτός έδρας επίδομα, υπερωρίες, επίδομα αργίας κ.λ.π.) των πολυάριθμων αστυνομικών που κατέκλυσαν την πλατεία και τους γύρω χώρους;

Δεύτερο και μάλλον πιο σημαντικό απ' το προηγούμενο:

Αφού σίγουρα επικίνδυνα και τρομοκρατικά στοιχεία στην κοινωνία του Αγ. Νικολάου δεν υπάρχουν (κι αν ναι, αναμφίβολα δεν είναι οι συλληφθέντες), μήπως η δράση και ο τρόπος που ενήργησε η Αστυνομία, ο περίσσιος ζήλος, η επίδειξη δύναμης, απλά προοιωνίζει το τi μας επιφυλάσσει η κυβέρνηση της εσωτερικής και εξωτερικής τρόικας;

Μήπως η καταστολή και η απομόνωση κάθε υγιούς προσπάθειας έκφρασης του θυμωμένου  δημοκρατικού μας αισθήματος, είναι απλά μια επένδυση στον τρόμο που εμφανώς και απροκάλυπτα επιβάλλει ο υπουργός Δένδιας και αποσκοπεί στην πλήρη διάρρηξη του κοινωνικού ιστού (καθ' ότι το τρομαγμένο πολίτη, τον υποτάσεις πιο εύκολα);

Εν πάση περιπτώσει, τα συμπεράσματα και οι ερμηνείες ανήκουν στον καθ' ένα.

Οι Αλληλέγγυοι Πολίτες Μεραμπέλλου, παίρνοντας τη θέση που επιβάλλει η συνείδηση του καθήκοντος απέναντι σε κάθε αξιοπρεπή αγωνιζόμενο άνθρωπο, δια της παρούσης, συμπυκνώνοντας τα συμπεράσματα της 25ης Μαρτίου και απευθυνόμενοι σε κάθε πολίτη αυτού του τόπου, εκφράζουμε τα παρακάτω:

Λυπούμαστε και καταδικάζουμε απερίφραστα, για κάθε απαγόρευση έκφρασης δημοκρατικών ανησυχιών και αιτημάτων. Επικροτούμε την αυθόρμητη αντίδραση των συμπολιτών μας που όταν αντιλήφθηκαν το όργιο καταστολής, δήλωσαν παρόντες και απέκλεισαν το δρόμο ζητώντας την απελευθέρωση των κρατουμένων.

Διατρανώνουμε την αντίθεσή μας στην αδιάκριτη αστυνομοκρατία, τη σπίλωση συνανθρώπων μας, τον εκφοβισμό της κοινωνίας και όποια προσβολή της ηθικής και πατριωτικής μας υπόστασης, όπως και του αναφαίρετου δικαιώματός μας στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών.

Φωνάζουμε ένα ηχηρό ΟΧΙ στον αυταρχισμό που επιβάλει η νέα οικονομική χούντα, ΟΧΙ στη υποτέλεια και τον ραγιαδισμό. 

Κάνουμε σαφές ότι καμιά απειλή, καμιά επίδειξη δύναμης, κανενός είδους απόπειρα τιμωρίας δεν επαρκεί για να μας λυγίσει ή να κάμψει έστω και στο ελάχιστο το σθένος και το πάθος μας για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και αυτοδιάθεση.

Δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράσταση και καθολική σύμπνοια μας στους συναγωνιστές που αναίτια προσήγαγαν τα αστυνομικά όργανα (έστω και για εξακρίβωση στοιχείων) στο Α.Τ. Αγ. Νικολάου και τονίζουμε ότι τέτοιου είδους ενέργειες παραπέμπουν σε άλλες εποχές, άλλες νοοτροπίες, απαξιώνουν και την τελευταία επίφαση Δημοκρατίας και δεν τιμούν το φρόνημά μας.

Είμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε θύμα της σκιώδους συγκυβέρνησης ΔΝΤ - Ε.Ε. και των εγχώριων υπηρετών τους.

Καλούμε κάθε πολίτη, σωματείο και φορέα σε επαγρύπνηση και συσπείρωση σε κοινό δυναμικό μέτωπο δράσης και αντίστασης, υπενθυμίζοντας ότι η  αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια, η αυτοοργάνωση, η παρρησία  και η διάθεση ν' αγωνιστούμε για να σπάσουμε τα δεσμά μας, είναι επιβεβλημένο καθήκον στη συγκυρία που ζούμε.

Άλλωστε, ένας άνθρωπος είναι τόσο μεγάλος, όσο είναι  ο εχθρός με τον οποίο διάλεξε να παλέψει και τόσο μικρός όσο μεγαλύτερος είναι ο φόβος του για τον εχθρό.

Τελειώνοντας αυτή την ανοικτή επιστολή διαμαρτυρίας (και ταυτόχρονα κάλεσμα ενότητας), δεν μπορούμε να μην σταθούμε και να μην καυτηριάσουμε τη στάση της Δημοτικής  μας αρχής που με δηλώσεις και δελτία τύπου, αποσιώπησε τα γεγονότα. Δεν πήρε θέση και δεν τα κατήγγειλε, τη στιγμή μάλιστα που ένας από τους συλληφθέντες συμβαίνει να είναι δημοτικός σύμβουλος, εκλεγμένος με την ψήφο των δημοτών. Μας προκαλεί εντύπωση η κώφωση και η αλαλία των δημοτικών αρχόντων και τους ζητάμε να πάρουν θέση άμεσα και δημόσια.

Επίσης ζητάμε την υποστολή της Ευρωπαϊκής σημαίας από κάθε πλατεία και δημόσιο κτίριο του Δήμου μας, καθότι δεν αποτελεί κανενός είδους εθνικό ή πανεθνικό σύμβολο, δεν ανταποκρίνεται στην Ευρώπη της ειρήνης, της συναδέλφωσης, της δικαιοσύνης και του πολιτισμού αλλά είναι Trade Mark (εμπορικό έμβλημα) και υπενθύμιση της οικονομικής υποτέλειας της χώρας μας.

Εδώ πρέπει να βάλουμε ένα επίλογο , αλλά όχι τελεία.

Κι επειδή κάθε “γνήσιος” επίλογος δεν μπορεί παρά να παραπέμπει δυναμικά σε ένα νέο διάλογο, επιλέγουμε να “τελειώσουμε” με δυο σκέψεις δανεισμένες από την “Ασκητική” του μεγάλου ανυπόταχτου Κρητικού, Νίκου Καζαντζάκη:

“Πολεμούμε γιατί έτσι μας αρέσει, τραγουδούμε κι ας μην υπάρχει αυτί να μας ακούσει.

Δουλεύουμε κι ας μην υπάρχει αφέντης σα βραδιάσει να μας πλερώσει το μεροκάματό μας.

Δεν ξενοδουλεύουμε, εμείς είμαστε οι αφέντες,

το αμπέλι τούτο της Γης είναι δικό μας, σάρκα μας και αίμα μας”.

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Ο Εορτασμός της Εθνικής Επετείου 25ης Μαρτίου 1821 στον Άγιο Νικόλαο, από το γραφείο τύπου των Αλληλέγγυων Πολιτών Μεραμπέλλου


Με λαμπρότητα γιορτάστηκε και φέτος η επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821 και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στον Άγιο Νικόλαο.
Στον
 Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος εψάλει Δοξολογία, Χοροστατούντος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου κ.κ. Νεκταρίου και εκφωνήθηκε ο πανηγυρικός της ημέρας από τον από τον συνταξιούχο φιλόλογο κ. Μιχάλη Σπάρταλη.


Αμέσως μετά, μπροστά στο Μνημείο των Ηρώων έγινε η Επιμνημόσυνη Δέηση και κατάθεση Στεφάνων από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών κ. Ιωάννη Ιωαννίδη, το Δήμαρχο Αγίου Νικολάου κ. Δημήτρη Κουνενάκη, εκπρόσωπο του Ανωτέρου Διοικητή Φρουράς, τον Αστυνομικό Διευθυντή Λασιθίου κ. Μανιουδάκη Φανούριο, εκπρόσωπο του Λιμεναρχείου Αγίου Νικολάου, το Διοικητή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Αγίου Νικολάου, το Διευθυντή Γραφείου Υπηρεσίας Εφέδρων Πολεμιστικών Οργανώσεων Ενότητας Λασιθίου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, τον εκπρόσωπο του Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών, τον εκπρόσωπο του Συνδέσμου Εφέδρων Οπλιτών, τον Πρόεδρο Αναπήρων & Θυμάτων Πολέμου Λασιθίου, τον Πρόεδρο του Συνδέσμου των Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας, τον Σύλλογο «Κομάντος ʽ74», τον εκπρόσωπο του Παραρτήματος Αγίου Νικολάου της ΠΕΑΕΑ, το τοπικό παράρτημα του Ερυθρού Σταυρού, την εκπρόσωπο του παραρτήματος Αγίου Νικολάου του ΑΤΕΙ Κρήτης, τον εκπρόσωπος της ΑΣΤΕΑΝ, τον Πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Λασιθίου και τον Πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Λασιθίου.

Στη συνέχεια τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των ενδόξων νεκρών και ακολούθησε παρέλαση μπροστά από τους επισήμους.


Παρέλασαν:
 η Ανώτερη Τουριστική Σχολή Αγίου Νικολάου, οι μαθητές των Δημοτικών Σχολείων, των Γυμνασίων και Λυκείων Αγίου Νικολάου, οι Πρόσκοποι και Οδηγοί, η ομάδα Σαμαρειτών Διασωστών του τοπικού τμήματος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, το Λύκειο των Ελληνίδων και η Ακαδημία χορού Αγίου Νικολάου.

Τελετάρχης
 ορίστηκε ο καθηγητής Φυσικής Αγωγής κ. Γεώργιος Ξένος ενώ την ευθύνη των τμημάτων της παρέλασης την έχει το Γραφείο Φυσικής Αγωγής.

Άγιος Νικόλαος, 26-03-2013
Γραφείο Τύπου Α.Π.Μ.


*Το παρόν δελτίο τύπου είναι αναδημοσίευση του δελτίου τύπου του Δήμου Αγίου Νικολάου αλλά με την χρήση φωτογραφιών που χαρακτήρισαν την επέτειο. Ο σκοπός του δελτίου είναι η ανάδειξη της σοβαρότητας που έχει λάβει το θέμα της χουντοποίησης και του περιορισμού της ελευθερίας των συμπολιτών μας από τις κυβερνητικές αρχές, την ημέρα εορτασμού της ελευθερίας του έθνους και της πατρίδας μας. Η χούντα δεν θα περάσει. Ο αγώνας μας συνεχίζεται και περιμένουμε όλους όσους νιώθουν και θέλουν να είναι ελεύθεροι να σταθούν στο πλευρό μας.
Η επόμενη ανοιχτή συνάντηση των Αλληλέγγυων Πολιτών είναι την Τετάρτη 27/03/13 στο κιόσκι της πλατείας στις 19:00.